معماری
خانه / امام عصر عج الله / صیحـــــــــه ای از آسمان(قسمت دوم)

صیحـــــــــه ای از آسمان(قسمت دوم)

 

?عبد اللَّه بن سنان گوید: خدمت امام صادق علیه السّلام بودم و شنیدم که مردى از همدان به آن حضرت مى‏ گفت: این عامّه (اهل تسنّن) ما را مورد عیبجوئى و سرزنش قرار مى‏ دهند و به ما مى‏ گویند: شما مى ‏پندارید که نداکننده ‏اى از آسمان به نام صاحب این امر آواز خواهد داد، آن حضرت که در این هنگام تکیه داده بود خشمگین شد و به حالت نشسته درآمده، سپس فرمود:

?آن را از من روایت نکنید بلکه از پدرم روایت کنید و اشکالى بر شما در آن نیست، من گواهى مى‏ دهم که خود شنیدم از پدرم مى ‏فرمود:
 به‏ وخدا سوگند که این در کتاب خداى عزّ و جلّ کاملا روشن است آنجا که مى ‏فرماید:


«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَهً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ»(شعرا/۴)
 «اگر بخواهیم نشانه‏اى از آسمان بر ایشان فرو فرستیم که گردنهاى ایشان براى آن خاضع و ذلیل گردد» 

پس در آن هنگام هیچ کس در زمین به جاى نماند مگر آنکه در برابر آن خضوع کند و گردن خود فرود آورد، و چون مردم روى زمین آن صدا را بشنوند که از آسمان ندا مى‏ دهد


«آگاه باشید که حقّ در جانب علىّ بن ابى طالب [علیه السّلام‏] و پیروان اوست»


 پس همه ایمان آورند. آن حضرت فرمود: و چون فردا شود ابلیس در فضا بالا رود تا از دیده زمینیان پوشیده گردد سپس آواز سر دهد


 «بدانید که حقّ در عثمان بن عفّان و پیروان اوست که او مظلومانه کشته شد پس خونخواهى کنید»


آن حضرت فرمود:
? پس خداوند آنان را که ایمان دارند به گفتار ثابت بر حقّ پایدار مى‏دارد و آن همان نداى نخستین است، ولى آنان که در دلهایشان بیمارى است در آن هنگام دچار تردید م ى‏شوند، و آن بیمارى به خدا سوگند دشمنى با ماست که در آن زمان از ما بیزارى جویند و ما را ناسزا گویند و گویند: که ندا دهنده نخستین سحرى از سحرهاى این خاندان است، آنگاه امام صادق علیه السّلام این فرمایش خداى عزّ و جلّ را تلاوت فرمود


«وَإِنْ یَرَوْا آیَهً یُعْرِضُوا وَیَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ »(قمر/۲)


 «و اگر نشانه‏اى را ببینند روى گردانند و گویند سحر سابقه ‏دارى است».
 و نیز حسن بن محبوب از طریق عبد اللَّه بن سنان همانند حدیث یاد شده را جداگانه با همان الفاظ روایت کرده است.

?محمّد بن صامت از امام صادق علیه السّلام روایت کرده گوید:
?«به آن حضرت عرض کردم: پیش از وقوع این امر نشانه‏اى نیست؟
 فرمود: چرا، عرض کردم: آن چیست؟
فرمود:

 1⃣نابودى عبّاسى

 2⃣ خروج سفیانى

 3⃣کشته شدن نفس زکیّه

 4⃣فرو رفتن زمین در صحرا،

 5⃣ آواز آسمان


 پس عرض کردم: فدایت گردم می‏ترسم این امر به درازا کشد.فرمود:

?نه، آن همچون رشته منظّمى به دنبال هم خواهد بود».?

?الغیبه للنعمانی / ترجمه غفارى، ص: ۳۶۹

 

درباره ی ا. زارعین

ا. زارعین
شوق تو به باغ لاله جان خواهد داد/ عطر تو به گلها هیجان خواهد داد/ فردا که به آفاق بپیچد نورت/ تکبیر تو کعبه را تکان خواهد داد/

همچنین ببینید

برترین اعمال!

  ?عبد العظیم حسنىّ گوید: بر مولاى خود امام جواد علیه السّلام وارد شدم و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس